Przebieg adopcji

 

Przebieg procesu adopcji w wymiarze formalno – prawnym

Sądy w naszym kraju cieszą się dość dużą autonomią, stąd procedura orzekania przysposobienia może nieznacznie różnić się w poszczególnych miastach. Zasadniczo jednak przebieg każdej tego typu sprawy przedstawia się podobnie. Wszczęcie postępowania, którego celem jest orzeczenie adopcji, rozpoczyna się w momencie złożenia wniosku o przysposobienie w biurze podawczym właściwego sądu rodzinnego właściwego miejscu zamieszkania małżonków lub dziecka, lub opiekuna prawnego wraz z kompletem dokumentów. Sąd, dokonawszy wstępnej analizy danych wzywa na pierwszą sprawę wnioskodawców oraz opiekuna prawnego dziecka. Efektem tego posiedzenia sądu jest określenie sposobu i okresu osobistej styczności przysposabiającego z przysposabianym. Ma to na celu umożliwienie wzajemnego poznania się przyszłych rodziców adopcyjnych i dziecka, przy czym sąd może wydać postanowienie o tymczasowym umieszczeniu dziecka w domu wnioskodawców (do czasu pełnego przysposobienia) lub wskazać – jako miejsce styczności – placówkę, w której przebywa dziecko. Po tym okresie odbywa się sprawa o pełne przysposobienie, w efekcie której zostaje wydane orzeczenie o adopcji wraz z wszystkimi jej konsekwencjami. Stanowi ono postawę do sporządzenia nowego aktu urodzenia dziecka przez Urząd Stanu Cywilnego. 

Pozostaje już tylko zameldowanie dziecka w swoim domu i na tym kończy się proces adopcji w aspekcie prawnym. Jednak dla nowopowstałej rodziny będzie on trwał jeszcze bardzo długo. Stworzenie silnej więzi emocjonalnej między rodzicami i dzieckiem wymaga wielu wyrzeczeń, cierpliwości, borykania się ze skutkami choroby sierocej. Jest to właśnie trud i ból „rodzenia adopcyjnego”. 
Przepisy i podmiot zezwalający na adopcję:

  • Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy – Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r.,art. 114-127
  • Kodeks Postępowania Cywilnego – Dział II Rozdział 2 Oddział 3 art. 585-589
  • Ustawa o pomocy społecznej

Warunki i procedury przygotowujące i kwalifikujące kandydatów na rodziców adopcyjnych wynikają z Ustawy z dn.12 marca 2004 r. o pomocy społecznej i Rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dn,30 września 2005 r. w sprawie ośrodków adopcyjno-opiekuńczych (Dz.U.z 2005 r. Nr 205, poz.1701). 

Tajność adopcji 

Adopcja w Polsce jest procesem tajnym. Nikt spośród osób uczestniczących w jej przebiegu (pracowników ośrodka adopcyjnego, prawników, kuratorów, pracowników domu dziecka i in.) nie ma prawa ujawniać szczegółów sprawy, zwłaszcza jeśli chodzi o dane osobowe dziecka i jego rodziców naturalnych, jak i adopcyjnych. Sam przysposobiony może ubiegać się o ujawnienie tych informacji dopiero po uzyskaniu pełnoletniości, występując z wnioskiem do sądu rodzinnego. 

Uwagi końcowe 

Procedura pełnego przysposobienia jest dość skomplikowana, rozłożona w czasie, co może bulwersować zainteresowanych adopcją. Trzeba jednak wziąć pod uwagę fakt, że sprawa dotyczy ludzi, którzy zostaną połączeni w jedną rodzinę na całe życie. A zatem należy wnikliwie zbadać wszystkie okoliczności, aby wykluczyć popełnienie błędu , bowiem jego konsekwencją będzie ludzkie cierpienie. Celem adopcji nie jest zaspokojenie potrzeb rodzicielskich bezdzietnych małżeństw czy osób samotnych. Jest nim przede wszystkim dobro dziecka (art. 114 §1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Nie należy zapominać o tym, że wszystkie dzieci gotowe do adopcji bez względu na wiek, zostały już skrzywdzone przez los i nie można dopuścić do powtórzenia tej sytuacji.